- By lichtvlinder 14:13 |
- Een heel apart kadootje. |
- Comments(0)

“In plaats van bloemen heb ik voor jou iets heel aparts mee genomen”, zei mijn schoonzusje lachend.
Ze gaf me een vreemd bolletje welke sierlijk verpakt zat in een geel cellofaanpapiertje met blauwe krullinten.
Het leek wel een verschrompelt mosje, ik kende het niet.
“Dat is de roos van Jericho”, hielp ze me uit de droom,
“ik geef je de beschrijving erbij, hoe je de roos moet verzorgen en er zit ook nog een heel mooi verhaal aan vast, dat maakt het kadootje zo apart.”
Ik pakte het verschrompelt plantje uit het cellofaanpapiertje, zocht er een mooi schaaltje voor en overgoot het met water….

Na een klein poosje konden we zien dat de roos langzaam open ging.
Toch wel een heel speciaal kadootje. ![]()
De volgende dag las ik de beschrijving en het verhaal achter de roos van Jericho…
De roos van Jericho
Een plant, die nooit sterft ! Een wonder der natuur – honderden jaren levend zonder water en grond. In extreme hitte en kou.
Deze merkwaardige plant kan men zo vaak men wil laten bloeien en weer laten indrogen. Zonder tuin en zonder grond, zowel binnen als buiten.
Wie haar voor het eerst ziet, houdt het niet voor mogelijk, dat uit deze ogenschijnlijk levenloze knol binnen enkele minuten een groen gewas kan ontstaan.
Om de roos van Jericho tot bloei te brengen, overgiet men haar met koud, warm, heet, of zelfs kokend water, dat normaal gesproken elk plantaardig leven zou vernietigen. Dan beleeft u een bijna onvoorstelbaar wonder der natuur. Er komt nieuw leven in de ogenschijnlijk levenloze bladeren. De afzonderlijke twijgen openen zich, meer en meer, en na enkele uren is de roos prachtig vol en groen geworden.
Dan neemt men de roos uit het water, legt haar op een bord en geeft haar elke dag vers water. De roos van Jericho mag maar 8 dagen vochtig blijven en moet dan op een droge en warme plaats gelegd worden. Na xb1 2 dagen is de roos weer helemaal ingedroogd, zodat men dit wonderlijke schouwspel steeds weer kan herhalen.
De roos van Jericho groeit van nature in buitengewoon droge, en tropische gebieden. Ze doorstaat lange perioden zonder water, en groeit verder wanneer ze vocht ontvangt. Ingedroogd is het een grauwe kogelvonnige bal die in water echter groter en volgroen wordt. De plant blijft, ook ingedroogd, leven en behoudt dan haar werking, die ze generatie op generatie doorgeeft.
De roos van Jericho werd eerst door kruisvaarders, later door middeleeuwse pelgrims die het Heilige Land hadden bezocht, als curiositeit naar Europa gebracht. Zij baarde opzien en verkreeg zoveel aanzien, dat verscheidene Franse edelen haar in hun famiIiewapen opnamen. Spoedig werd de roos van Jericho omgeven door allerlei legenden. Oude Duitse boerenfamilies koesteren de roos van Jericho en geven haar door van geslacht op geslacht. In heel Europa wordt gezegd, dat op een huis waarin zich een roos van Jericho bevindt, een zegen rust en dat het zich op voorspoed mag verheugen.
In vochtige toestand gebruikt men de roos voor de frisse geur en om rook te verdrijven. In ingedroogde toestand komt er een geur uit vrij die ongedierte op een afstand houdt. Talrijke onderzoekers berichten, dat inboorlingen het water waarin de plant gebloeid heeft drinken, zich erin baden en het voor kompressen gebruiken; ze schrijven er geneeskrachtige werkingen aan toe.
In Egypte noemt men de plant “Kaff Maryam” (handballen van Maria), in Algerije “ld Fatma Bint el Nabi” (Hand van Fatma, dochter der profeten). In het Oosten is het een zeer oud geloof, dat de roos de pijn bij een bevalling kan verlichten. Een pelgrim uit de 16e eeuw, Ludolphe van Suchem, verhaalt, dat in Egypte, langs de weg die de Heilige Maagd destijds volgde, rozen groeien die kunnen indrogen, en die de naam ‘Roos van Jericho’ dragen. Deze roos wordt door de bedoexefnenvrouwen in water geweekt, en dat water wordt dan gedronken vanwege de geneeskrachtige werking en om een bevalling te verlichten. Bovendien zien de vrouwen aan de hand van de snelheid waarmee de twijgen zich oprichten, hoe gemakkelijk of moeilijk de bevalling zal zijn. 
We zijn afgelopen vrijdag met onze Tuinclub naar 2 tuinen geweest, die vrij dicht bij elkaar in de buurt lagen.Eerst naar een tuin van 2 heren, die echt een schitterende tuin hadden met overal bloemen, maar ook ruimte voor gazons en heel veel groffe grindstenen (een soort kleine keitjes) op sommige plaatsen, waar hele leuke ornamenten en plantensoorten in waren verwerkt.Er was ook nog een heel leuk ommuurt terrasje met stalmuurtjes erin, waardoor je een heel mooi landelijk uitzicht had.Hier dronken we koffie en thee, waarna we op weg gingen naar de 2e tuin.
Bij binnenkomst kwamen we eerst op een groot gazon, welke met bloemen was begrenst, hierin was ook nog een hele grote vijver achterin. Daarna kwamen we in een groene strook met 2 aangrenzende tuinkamers. Op de foto hierboven geeft een witte rozen”boog” toegang tot een kamer waarin een grote vijver ligt, met aan weerszijden div. bloemen in de tinten wit, grijs en blauw met hier en daar een geel accent ertussen, echt hxe9xe9l romantisch!In de kamer ernaast was een hele grote wilde bloemenweide vol met papavers, kamille, korenbloemen en nog vxe9xe9l meer fleurige soorten. De tuinvrouw vertelde ons dat zij daar in de vroege ochtend graag haar krantje mocht lezen met een bakkie koffie erbij.Wij konden het ons voorstellen… hier werd je gewoon stil van.. zxf3 mooi…
Voordat wij er aan dachten moesten we alweer afscheid nemen, maar volgend jaar begin juni zijn we voor deze tuin opnieuw uitgenodigt en wij namen die uitnodiging van harte aan, want dit was echt een tuin om nog eens in terug te komen.
En dan is het alweer zaterdag…Gisteravond ben ik nog even op de pc geweest, veel verder dan de mail en wat weblogjes beantwoorden ben ik niet gekomen en daarna heb ik de sokjes afgebreid voor het kaartje uit het vorige logje…Vanochtend druk met de was en de strijk en wat kastjes en lades in de keuken een beurt gegeven en vanmiddag naar Hoogezand geweest te winkelen.De nieuwe HJ nr. 11 is alweer uit zag ik en die heb ik gekocht.
Vanochtend ben ik met mijn moeder naar een open tuin geweest in Siddeburen, waar een Fuchsia show was met 200 soorten Fuchsia’s. De tuin was vrij klein, maar door de grote hoeveelheid Fuchsia’s echt hxe9xe9l gezellig. Overal stonden en hingen de mooiste Fuchsia’s van klein tot groot van enkel tot dubbel en van heel licht tot heel donker en natuurlijk kon ik het niet laten om wxe9xe9r Fuchsia’s er bij te kopen. Die kleine is een rood met wit gestreepte de Checker board. En die grote bos vond ik wel apart, vanwege de nogal rommelige indruk die hij maakt, maar de bloem is ook wel heel apart:
Dit is de Fuchsia Mood Indigo met een paars-rose gevlamd rokje.Ik heb ook nog andere soorten besteld in zachte pasteltinten en aparte kleuren combinaties die ik wel heel mooi vond en nog niet in mijn collectie had. Mijn collectie Fuchsia’s loopt op deze manier al aardig naar de 30 soorten toe: van heel klein tot heel groot, van heel licht tot heel donker en van heel enkel tot heel dubbel.Vanmiddag heb ik er nog xe9xe9n (die Dancing Flame waarover ik gisteren schreef) met een bestrijdingsmiddel tegen ongedierte bespoten, daar zaten kleine gaatjes in de blaadjes met zwarte spikkeltjes en vandaag zag ik de kleine zwarte rupsen op het blad.
Manlief houdt zich bezig met het determineren van vlinders en vertelde me dat het de rupsen van de Grote Avondrood zouden kunnen zijn. Dat is een hele mooie nachtvlinder van ongeveer 6 cm groot, waarvan de rupsen zich voeden met Fuchsia bladeren. Deze nachtvlinder is hij hier ‘s avonds al menigmaal tegengekomen en is best hxe9xe9l mooi, maar alsjeblieft, haar nakomelingen hoef ik niet op mijn Fuchsia’s!
Vanochtend ben ik druk geweest met al mijn kuipplanten.Omdat het nog steeds elke dag een beetje regent en de meeste kuipplanten nogal in de schaduw stonden, heb ik alles maar eens wat zonniger neergezet.De ervaring leert, dat wanneer je de kuipplanten bij regenachtig weer te vochtig en te schaduwrijk hebt staan, ze na verloop van tijd bruine blaadjes kunnen krijgen of zelfs kunnen gaan schimmelen.Tot nu toe staat alles er prima bij, maar ik merk dat de fuchsia’s die te veel in de schaduw staan, naar de zon toe willen en daarom deze drastische verhuizing.Het terrasje kon ik tevens meteen ook even gaan aanvegen en nu staan links en rechts div. soorten en maten Fuchsia’s en andere kuipplanten en da’s best gezellig zo!
…en dxect is dus de ‘Holly Beauty’!
Afgelopen donderdagavond zijn we weer met de Tuinclub naar een open tuin geweest in Kolham. We kwamen bij een schattig wit huisje aan met grijze luikjes, welke bijna helemaal bedekt was met klimop en prachtige planten en ook het kleine tuintje ervoor zag er schitterend uit met warme blauw-paarse en roze kleuren kleuren.Jammer genoeg regende het pijpestelen en waren de paadjes nogal smal en veel al voorzien van nauwe poortjes en boogjes, waardoor we onze paraplu’s moesten inklappen.Maar ondanks de regen blxe9xe9f deze tuin prachtig!Persoonlijk vond ik dit xe9xe9n van de mooiste tuinen die we tot nog toe hebben gezien dit jaar en ik zal er zeker nog een keer weer komen. Er waren veel “kamers” op kleur, er was een pleintje met een boompje, er was een werk en leef- gedeelte en er was op een hele decoratieve manier met water gespeeld in deze tuin. Ook kwam ik hier en daar enkele prachtige (tuin)spreuken in deze tuin tegen. Wat ik ook heel mooi vond was het witte tuinhuis, begroeit met een kleine witte Engelse roos, die volop in bloei stond, wat het tuinhuis een heel romantische aanblik gaf. Hier dronken we ook koffie en na de koffie stopte de regen, maar ik heb alleen een foto vanuit het tuinhuis kunnen nemen, want het was echt txe8 vochtig overal.Na afloop konden we nog plantjes kopen, wat we natuurlijk weer hebben gedaan!
Fokko’s KatrientjeDit is een kleintje met fijne bloemetjes.Voor degene die het nog niet weet: ik ben dol op Fuchsia’s!
Pink MarshmellowDeze heeft crxe8me/rose-achtige gevulde bloemen, die doen denken aan de grote rambler rozen.
Zoals ik gisteren zei, wilde ik dus een poosje tijd voor mezelf nemen; nou dat heb ik dus echt wel gedaan vandaag!
…wat een bloemenpracht! En dan maar zeuren dat het zo’n bende is…
Vrijdagmiddag zijn we met de Tuinclub naar Zeerijp geweest. Hier gingen we eerst naar tuin “De Bloemenzee”. Het was een verschrikkelijke koude middag, maar deze bloemenzee van bloemen verwarmde onze harten.
Kenmerkend voor deze tuin waren overal de houten, zelfbeschilderde paneeljes van schrootjes. Ze deden het goed tussen de plantjes tegen de muren aan en waren echt een blikvanger tussen de fleurige bloemen.


Vanochtend ben ik eerst uit werken geweest en moest manlief zich met Laika vermaken. Het viel weer niet mee, aldus hem, want hij kon Laika geen moment uit het oog verliezen…ja, ‘t wordt nu echt een boefje hoor!
Een zonnestraaltje…Een beetjewarmteeen beetjelicht en krachtdat zou jou kunnen steunende kouverdrijvenen jouw donkere padeen beetjeverlichten…